Ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Χρῆστος Φιλιώτης-Βλαχάβας γεννήθηκε στόν Δεσπότη Γρεβενῶν το 1968. Στήν πόλη τῶν Γρεβενῶν περάτωσε τίς ἐγκύκλιες σπουδές του.
Τό 1987, μετά ἀπό πανελλαδικές ἐξετάσεις, εἰσήχθη δεύτερος στό Τμήμα Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἔλαβε τό πτυχίο τό 1991 μέ βαθμό
ἄριστα.
Συνέχισε στό ἴδιο Τμῆμα μεταπτυχιακές σπουδές στόν Τομέα Ἱστορίας, Δόγματος, Διορθοδόξων καί Διαχριστιανικών Σχέσεων. Τό 1995 ἔλαβε τό Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Εἰδίκευσης μέ τό βαθμό ἄριστα, καταθέτοντας μεταπτυχιακή ἐργασία μέ τίτλο «Ἡ Περί Ἁγίου Πνεύματος διδασκαλία τοῦ Μ. Ἀθανασίου».
Τό 1997, μέ ὑποτροφία τοῦ Γαλλικοῦ Κράτους, ἄρχισε διδακτορική διατριβή στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Marc Bloch (Ἀνθρωπιστικῶν Σπουδῶν) τοῦ Στρασβούργου, στόν Τομέα τῆς Ἀρχαίας Χριστιανικῆς Γραμματείας, ὑπό την ἐπίβλεψη τῆς ἑλληνίστριας καθηγήτριας κ. Mariette Canevet. Κατά τή διάρκεια τῶν σπουδῶν του στο Πανεπιστήμιο τοῦ Στρασβούργου, παρακολούθησε μαθήματα καί στίς δύο Θεολογικές Σχολές (Καθολική καί Προτεσταντική), καθώς και μαθήματα φιλοσοφίας. Ὑποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή τo 2002 με θέμα «La création et la chute de l’homme dans la pensée de Cyrille d’Alexandrie».
Εἶναι ἐπίσης διδάκτορας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Χειροτονήθηκε διάκονος καί πρεσβύτερος ἀπό τό Μητροπολίτη πρώην Γαλλίας (νῦν γέροντα Χαλκηδόνος) κ. Ἐμμανουήλ το ἔτος 2003 καί τοῦ ἀνέθεσε την ποιμαντική εὐθύνη τῆς ἐνορίας τῶν ἁγίων τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Στρασβούργου, καθώς και τῆς περιοχῆς τῆς Ἀλσατίας.
Ἀπό τό 2008, μέ πρόταση τοῦ Μητροπολίτη Γαλλίας κ. Ἐμμανουήλ, εἶναι μέλος τῆς Μεικτῆς Ἐπιτροπῆς Διμεροῦς Θεολογικοῦ Διαλόγου Ὀρθοδόξων – Καθολικῶν Γαλλίας.
Ἐξελέγη ἐπίκουρος καθηγητής στό Τμῆμα Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης μέ γνωστικό ἀντικείμενο «Ἱστορία Δογμάτων» και
μονιμοποιήθηκε στήν ἴδια βαθμίδα τοῦ ἐπίκουρου καθηγητή τό 2008.
Κατά τά ἔτη 2007 – 2012 δίδαξε ἐπίσης ὡς ἄμισθος ἐπισκέπτης καθηγητής στο Ὀρθόδοξο Ἰνστιτοῦτο «Ἅγιος Ἰωάννης» τῶν Βρυξελλῶν.
Τό 2014 ἐξελέγη ἀναπληρωτής καθηγητής καί ὑπηρετεῖ ἔκτοτε στο Τμήμα Κοινωνικῆς Θεολογίας και Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ του Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἀποτελώντας για συναδέλφους και φοιτητές ἕναν σύνδεσμο μεταξύ Θεσσαλονίκης και Στρασβούργου. Τά ἐρευνητικά του ἐνδιαφέροντα ἐστιάζονται στη θεολογία τῶν πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, στον
ἀρχέγονο χριστιανισμό, και στην οἰκοθεολογία.
Ἔχει στό ἰστορικό του τή διοργάνωση σημαντικῶν διεθνῶν συνεδρίων, όπως το Ὁλοκαύτωμα (2014), ὁ ἄλλος στις διάφορες θρησκεῖες (2014), 1517-2017: 500 Χρόνια ἀπό τη Μεταρρύθμιση τοῦ Λουθήρου (2017), Μ. Ἀθανάσιος και Ἰλάριος Πικταβίου μεταξύ Άνατολῆς και Δύσης (2018), ἡ ὁμοφυλοφιλία στις θρησκεῖες (2019) κλπ. Εἶχε ἐπίσης την πρωτοβουλία συνεργασίας διαφόρων συλλόγων και φορέων τοῦ Στρασβούργου πού ἀναφέρονται στον ἑλληνικό πολιτισμό, με σκοπό τη διοργάνωση των Ἑβδομάδων Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ.
Εἶναι ἀπό τά ἱδρυτικά μέλη τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Forum τῶν Ὀρθοδόξων Θεολογικῶν Σχολῶν τῶν χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης (EFOST).
Ἀπό τό 2010 εἶναι μέλος τῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς Διαλόγου (Comission Oecumenique) τῶν χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, καθώς καί τοῦ Συμβουλίου Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν (Conseil des Έglises Chrétiennes) τοῦ Στρασβούργου.
Εἶναι ἐκλεγμένο μέλος στο διοικητικό Συμβούλιο τοῦ Συλλόγου ἰουδαιοχριστιανικῆς φιλίας Charles Péguy.
Εἶναι ἐνεργό μέλος τῆς χριστιανικῆς μή κυβερνητικῆς ὀργάνωσης ACAT (Action Chrétienne pour l’Abolition de la Torture et de la peine de mort). Ἐκπροσωπεῖ τήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στο Σύλλογο Διαθρησκειακοῦ Διαλόγου Le Pont στο Στρασβοῦργο και στην Ἐπιτροπή Διαθρησκειακοῦ Διαλόγου τοῦ Δήμου τοῦ Bischwiller τῆς Ἀλσατίας.
Συμμετεῖχε για μία θητεία στην ἐπιτροπή παιδείας τοῦ ΚΕΚ (Συμβούλιο Εὐρωπαϊκῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν).
Εἶναι ἔγγαμος μέ σύζυγο τήν ἐκπαιδευτικό Sylvie Collé, γόνο φιλελληνικῆς οἰκογένειας τῆς Ἀλσατίας καί πατέρας τεσσάρων τέκνων.
Χειρίζεται μέ ἄνεση τη γαλλική και τήν ἀγγλική γλώσσα.
Ἀγαπά τίς ἐπισκέψεις σέ ἀρχαιολογικούς χώρους και σέ μνήμεια πολιτισμοῦ, καθώς και τον περίπατο στη φύση.